Vrijdag 10 april 2015. Rokjesdag.

De eerste mooie dag van het jaar is een klote dag.

13:15 m’n telefoon gaat.
Op het scherm staat: PA & MA THUIS
Er schiet een pijnscheut door m’n lijf.
Vandaag zou ze de uitslag van de PET-scan krijgen.

Ik druk op het groene telefoontje.
M’n moeder huilt. Van binnen breek ik, maar ik ben op het werk dus dat mag niet.

Na een gesprek van 39 seconden hangt ze op.
Ik kijk nog 5 minuten verdwaasd naar m’n telefoon.

Kanker. Godverdomme weer.
Nu een soort dat niet te amputeren is.
Uitzaaiingen. Maag, bot en lymfe, maar niet in haar rokers-longen.

Weer dat klote ziekenhuis, weer die onzekerheid.
Angst en verdriet. Weer dat gevecht.

De rest van de dag sta ik te schilderen in de zon, maar ik voel hem niet.
Rokjesdag, maar ik zie ze niet.
De liedjes op de radio krijgen een andere betekenis.
Dieper. Donkerder.

M’n gedachten dwalen af naar m’n vader.
Die gebroken naast de liefde van z’n leven op de bank zit, terwijl ze mijn broers en zus huilend belt.
Daarna de andere familie, vrienden, en kennissen het slechte nieuws verteld.
Net als 2 jaar geleden.

We lopen bij elkaar de deur niet plat, maar ik voel wel hun trots.

Mijn idealen vervagen. Die klote marathon aanstaande zondag.
Lichamelijk ben ik in topconditie “Marathon ready”.
Emotioneel een wrak, maar ik ga het gevecht aan.
Ik ga hem lopen.

Ik maak jullie nog trotser.
Pa & Ma voor jullie.

Advertenties

Een reactie op “Rokjesdag is een klote dag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s