Het einde van een klote jaar

Dit jaar heb ik bijna 1200km hardgelopen.
Hardlopen als therapie, om m’n hoofd leeg te maken, om te voelen dat ik leef.

Het was voor mij een jaar van pieken op het goede moment, maar ook een groot dal op het verkeerde moment.
Een jaar van kanker, machteloosheid, dood, verdriet en werkeloosheid.

Maar ook het jaar van mijn eerste marathons.
Alphen a/d Run, Spitsvondig en nieuwe vriendschappen.

De kanker is er nog steeds.
Niet in m’n bloedlijn maar wel in m’n omgeving en gedachte, het laat me niet los.

Soms voelt mijn 37ste levensjaar als de 37ste kilometer van een marathon.
Gesloopt, alles al gegeven maar je moet door.
Dan is het fijn als je mensen om je heen hebt, die je er door heen slepen.
Niet elke kilometer was even makkelijk, maar de gesprekken met m’n loopmaatjes hielden me op de been.
We slepen elkaar er zo goed als we kunnen doorheen.

Dat 2016 een beter jaar word, dat kan bijna niet anders.

Ik wens iedereen een sportief en vooral gezond nieuwjaar.

———————————————————–

Klaar

Ik heb de blog hierboven nog niet gepost of er valt een zwart omrande enveloppe op de deurmat.
Als ik hem open, zie ik een grote foto van m’n buurjongen.
22 jaar. Geen kanker, wel klaar…
Een brok in m’n keel.

17:10 een telefoon gesprek met 1 van m’n beste vrienden.
Hij is bij z’n broer die op sterven ligt. Wel kanker.
“ik moet op hangen gooz, volgens mij sterft hij nu”
Ik ben weer even terug op 17 juni de dag dat m’n moeder “slecht ging”.
De brok in m’n keel wordt een loodzware bal in m’n maag.
Gerard heeft het nieuwe jaar niet gehaald…

Het wordt geen fijne jaarwisseling, wel fijn dat het jaar wisselt.

Ik ben zo klaar met 2015.
Wat een klote jaar.

Advertenties

De gezelligste Afterparty’s van 2015

 

Aan het eind van het jaar word de balans op gemaakt van het afgelopen jaar.
Je word doodgegooid met allerlei lijstjes.
Toch is er is maar 1 lijst die er toe doet.

“Onze lijst” met de gezelligste Afterparty’s

Wedstrijden lopen is soms afzien, maar de Afterparty maakt het altijd weer goed.
Belangrijk onderdeel van een goede Afterparty zijn de 3B’s.
Bier*, Baco en Bittergarnituur. -*bij voorkeur speciaal bier-

De gezellige nabespreking van een wedstrijd maken een wedstrijd-dag compleet.

Niet elke wedstrijd heeft een Afterparty.
Na de hele marathon van Rotterdam en Amsterdam wil je gewoon zo snel mogelijk naar huis.
En bij kleine loopjes is er vaak geen gelegenheid voor de 3B’s.

We hebben ruim 40 wedstrijden gehad met veel leuke nabesprekingen.
Dit waren de allerleukste.

De top 10 van de gezelligste afterparty’s

10 – Hanepoelloop / Dorpsloop Teteringen / 10 van Boreft.
9 – Bergrace by night
8 – Damloop by night / Dam tot Damloop
7 – CPC
6 – Tilburg ten miles
5 – Texel halve marathon
4 – Bruggenloop
3 – Leudal trail
2 – Leiden marathon
1 – Zevenheuvelenloop

Lees de blogs op Spitsvondig nog eens door om te weten waarom deze Afterparty’s zo leuk waren.

Het was een mooi hardloopjaar, zorg dat je er volgend jaar bij bent!

Van Rotterdam naar Westvleteren

Bruggenloop
——
Met 10 lopers zitten we voor €7,- p/p met NS groepsretour in de trein.
Gezellig.
IMG_4923
Eindbestemming: station Rotterdam stadion.
De Kuip.
Volgens sommige het mooiste stadion van de wereld.
-clubliefde maakt blind-
Ik heb niks met voetbal en ik vind het maar een ongeïnspireerde bak staal, maar wie ben ik?
Het enige mooie aan De Kuip is dat de trein ernaast, praktisch in het startvak stopt.
IMG_4919
Vorig jaar regen en kou, dit jaar droog en 8 graden.
13 december en nog steeds ‘korte mouwen-weer’.
We finishen in de schemer dus we lopen verlicht in ons Led-Vest.
IMG_4918
Asshley valt in voor Marco en Jilles.
Die door een verjaardag en “ach-Jilles” problemen niet meelopen.
Sterkte allebei.
Kort na de drukke start loopt Mike voorop zo’n 10 meter voor ons.
Z’n blik verstard, de bekende waas voor z’n ogen.
We ‘halen’ hem nog een paar keer, maar hij blijft ‘minder sociaal’ harder lopen.
Zoals altijd kan hij geen tempo houden.
Richard loopt heerlijk ontspannen met Melis.
Ik iets sneller met Harald, Martin, Maarten, Norbert en soms Mike.
We lopen op tempo en hebben veel aan elkaar.
Het is en blijft druk op het parcours, we slalommen door de massa.
Net voor de van Brienenoordbrug krijgt Mike een terugval, nu zijn wij minder sociaal en laten hem alleen achter.
In rap tempo lopen we de brug af.
Het lijkt of ik weer op adem kom, alsof ik brugafwaarts weer energie opdoe.
Zelfs zoveel dat we het snelle tempo 04:30min/km vol houden.
Wat is het geweldig om met z’n vijven op tempo veel mensen in te halen.
In de laatste kilometer krijg ik het zwaar, ik blijf op 20 meter achter de rest lopen.
Maar probeer bij te blijven. Wat is nou een kilometer?
Ik zie dat Martin het ook zwaar heeft, hij raakt achter.
Ik zet aan om bij hem te komen, maar hij loopt toch echt te hard voor mij.
Nog geen 20 meter achter het Alphen a/d Run peloton kom ik binnen in 01:11:45
Ik heb mijn PR met bijna een minuut verbeterd dankzij m’n maatjes.
IMG_4920
Het was weer een geweldige wedstrijd.
Ik ben mezelf tegen gekomen. Grenzen verlegd.
We pakken na een broodje bal de eerste trein richting Alphen aan den Rijn.
De afterparty is in mijn favoriete cafe ‘Hendricks pub’.
Na een Westvleteren 12 en nog een stuk of 4 andere speciale biertjes -ik kan de tel kwijt zijn geraakt- spring ik rondom gelukkig op de fiets naar huis.
Trots, aangeschoten maar voldaan.
Dit was op Leiden na de leukste hardloopdag van het jaar.
Met op de valreep nog even een pr op de 15km

Heuveltraining met maximale hartslag

Met de spelersbus vertrekken we naar het altijd mooie Katwijk.
Het Panbos in Katwijk om precies te zijn.
Ruim een uur te vroeg komen we bijna als eerste aan.
Tijd voor koffie, die is zwart net als de pieten die we onderweg zagen.

Het parcours ligt er goed bij, een krappe 2,5km onverhard, bebost duingebied, tussen cross en trail in.
Droog en uit de -harde- wind die verderop wel door de bomen waait.
12316346_505129592987479_7138453792862841372_n

Ik loop met Richard de 10K in 4 ronden.
“The Asshley” loopt met Jilles en jong talent Aidan Bosman in 2 ronden de 5K.
Asshley heeft hier 2 jaar geleden uren rond gedwaald omdat ze hopeloos verdwaald was.
Dit jaar denkt ze het wel te weten en ‘haast’ ze de 2 mannen naar de finish.
Het word al wat drukker in het pittoreske restaurantje waar we aan de koffie zitten.
Sinterklaas is aanwezig met wat zwarte, zwarte pieten.
-dat laatste is tegenwoordig niet vanzelfsprekend meer-

We kleden om, maken ons op voor een rustige trail met veel hoogteverschillen.
Als de startbewijzen verkocht worden zijn we daar net te laat bij voor een origineel startbewijs.
En zo loop ik met een reclamepapiertje met in merkstift mijn startnummer.
Originele oplossing. Maar volgens Richard hadden ze twee jaar geleden het zelfde probleem en oplossing.
Geweldig die slechte voorbereiding, lekker kneuterig ook.

Ik leen aan Richard mijn Action-Belt van het merk “Goedkopie”.
-prima ding want ik heb hem nog steeds niet van hem terug gekregen.
Hij heeft waarschijnlijk niet eens door dat hij hem nog draagt-

We gaan naar buiten waar het zo’n 10 graden is.
Heerlijk weer, weer.
5 December en ik sta gewoon nog in m’n T-shirt en korte broek naast Sinterklaas aan de start.
123425502_7225919222151050554_n

De eerste 300 meter gaan nog over asfalt.
Dan een scherpe bocht naar links en we lopen over een bospad.
Ik probeer bij Richard te lopen maar het tempo bevalt me niet.
‘Jij gaat jezelf kapot lopen’ zei hij nog voordat we begonnen.
En daar heeft hij gelijk in.
Ik voel me goed en die hoogte verschillen, daar ben ik juist goed in.

Voor me op het pad zie ik ruimte, ik besluit mijn eigen pad te kiezen.
Zet aan en vlieg er voorbij.
Ik kijk nog achterom of Richard nog wil versnellen.
Maar helaas.
Dan maar alleen.

Het loopt geweldig zo op onverhard, dat moet ik vaker doen.
Ik doe er nog een schepje bovenop bij elke verhoging.
Dit is kicken!
Als ik zo doorga heb ik straks een maximale hartslag PR.

20 meter voor me loopt een oudere man in een rode trui waar ik voorbij wil.
Bij elke helling loop ik op hem in en haal hem ‘beetje bij beetje’ in.
Tergend langzaam.
In het derde rondje lukt het eindelijk. Euforie!
12314008_1243245282369647_8670448881262498742_n

Ik hoor vanachter iemand naderen, iemand die een stuk sneller loopt dan ik.
Als ik rechts ga lopen wordt ik ingehaald door een Iritreaanse zwarte piet in hardloopkleding.
Heuvelopwaarts houd ik hem goed bij, maar bergafwaarts gaat het ook bergafwaarts met mijn snelheid.
Hij kijkt nog een keer verschrikt om, of ik hem niet blijf volgen.
Kort daarna verdwijnt hij weer uit zicht.

Wat kunnen die zwarte pieten toch fucking hard hollen.
Ik heb bij elke stap boven de 20km/u het idee dat ik ga vallen.
Bij die gasten is dat besef waarschijnlijk weg ofzo?
Tja.. en dan win je prijzen.

Mijn prijs is een consumptiemunt en wat pepernoten van een Spaanse zwarte piet.
En een maximale hartslag PR van 186
11149578_505129659654139_6570943772749887852_n
De Sintloop is een leuke loop, klein en lekker kneuterig.
Wel 4 keer hetzelfde rondje, maar dat is eigenlijk niet vervelend op zo’n mooi parcours en setting.

Volgend jaar weer.