Trauma in Leiden

Leiden uit, altijd leuk.

Net als andere jaren met de trein, want het bier in het uitloopvak smaakt zo goed.
Dit keer met 15 lopers op de halve, een paar op de 10K en Maarten is zelfs zo gek om de volle 42.195K te hollen.

13256320_1037782696291578_5530345202638395412_n

De halve marathon pre-race voorbereidingen treffen we bij het meetingpoint op de Garenmarkt.
Omkleden kan ondanks de lichte regen buiten.
M’n chirurgisch stalen tepels plak ik af met sporttape, een nat shirt schuurt en er wordt nogal wat klote weer voorspelt.
Over klote geschreven…

Sander steekt een paar vingers diep in een pot vaseline om vervolgens z’n perineum -mooi woord!- en scrotum dik in te smeren.
Hij kijkt schaamteloos om zich heen, terwijl hij ook de rest van z’n schaamstreek insmeert, hij mompelt iets over irritatie.
Open maar net niet bloot, zoekend naar blikken waarbij hij mij ongemakkelijk lang aankijkt.
Ik voel me optische geïntimideerd en getraumatiseerd, voel een peristaltische beweging net boven m’n maag.

In het startvak horen we vlak voor de start nog even het volkslied.
We zijn het er alle 15 over eens dat het Wilhelmus de plank volledig mis slaat.
Leuk geprobeerd, dat wel, echt niet veel slechter dan Lee fucking Towers.

13265889_1115326201842597_4873883402737206306_n

Door het startschot, schieten we na de zandloperstart allemaal onze eigen kant op, in onze eigen tempo.
Met Richard blijf ik achter, met hem ga ik William naar een tijd onder de 2 uur hazen.
Diezelfde William zijn we alleen even kwijt, hij is te snel gestart.
We wachten even af of hij het uit zichzelf door heeft en zich terug laat zakken.
Hij heeft het door en zegt dat hij even wat af moest geven vooraan.

Sander komt er nog bij en met z’n vieren proberen we 5:30m/km aan te houden.
Maar dat lukt natuurlijk niet, we zijn slechte hazen en lopen gemiddeld 10 seconden sneller dan ons voorgenomen schema.
Zolang William niet klaagt gaat het goed.

De marathon pacer van 4:45u. halen we in en daarna ook die van 4:30u.
Na de pontonbrug slaan we links af.
Net voor de benzinepomp een brok in m’n keel.
Op de plek waar vorig jaar m’n moeder nog trots in haar scootmobiel zat is nu een lege plek.
Het is stil in mij.

Vlak voor de drankpost op de Rijneke Boulevard lopen we achter het “kluitje” van de 4:00u. pacer.
Bij de drankpost loop ik midden door, zodat de mensen die nog niet met een Camelbak lopen links of rechts bekertjes kunnen pakken.
Er schiet een proleet/atleet met een bekertje van links voor me en staat ineens stil, ik ben niet van plan het zelfde te doen.
Dit is een van weinige momenten dat ik als zware hardloper in het voordeel ben met m’n 96 kilo.

Verder ver-loopt het heeeerlijk!
Deze week heb ik m’n benen geschoren.
Sommige lopers doen dat voor aerodynamica of luchtweerstand, maar ik omdat ik me zo super sexy voel.

We houden ons bijgestelde doel van 5:20 strak aan, behalve Sander, die kleine wordt achter ons steeds kleiner.
William klaagt niet maar van mij mag het wel wat langzamer, ik moet binnenkort nog een berg beklimmen, ik wil me sparen.

In de laatste kilometer loopt Mike ineens naast me, ik heb dat pas door als hij tegen me begint te praten.
-op ons volgende shirt moet het logo ook op de rug!-
Mike ziet er weer slecht uit. Hij hoorde ons al van grote afstand praten.
Het lukt hem niet om aan te haken.
Het is altijd fantastisch om voor Mike te finishen, hij kan daar slecht mee omgaan en ik heel goed.

In de laatste honderd meter gaat er ineens een loper een dranghek staan knuffelen, hij zakt bijna door z’n benen.
Richard zet z’n horloge stop en kijkt of hij hem kan helpen, gelukkig is er al EHBO.
Dus we kunnen door.
Juichend bereiken we de streep in 1:54:28
We zijn blij en trots vooral voor William, 2 slechte hazen en dan nog niet klagen.
Respect!

Evernote Camera Roll 20160526 182144(1)

Een klein biertje na de finish.
Leiden was leuk en mooi, volgend jaar zeker weer, maar dan liever weer zonder volkslied en met een mooie medaille zoals we gewend waren.
M’n mooiste medailles komen uit leiden. -en daar hoeft echt niet elk jaar de goede datum op te staan-
Maar over de medaille van dit jaar heeft een slecht marketingbureau heen gekotst.

Evernote Camera Roll 20160526 182144(2)

Nu dagen later heb ik nog steeds Sander op m’n netvlies staan.
In z’n rechterhand een pot Vaseline en z’n linkerarm tot aan z’n elleboog ongegeneerd in z’n te strakke broek.

Ik slaap er slecht van

Advertenties

Een reactie op “Trauma in Leiden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s