De Alpe d’Huzes.

Een bedevaartsoord voor iedereen die met kanker te maken heeft (gehad).

Geen genezing maar verwerking.
 –
Alweer een paar weken terug maar ik word nog dagelijks aangesproken op m’n prestatie daar.
 –
Die Alpe had ik een jaar geleden al willen doen.
De reden dat ik vorig jaar niet meedeed is ook gelijk de reden dat ik dit jaar wel meedeed.
De ziekte van m’n moeder verslechterde met de dag.
Een jaar geleden schreef ik een blog speciaal voor de Alpe d’Huzes dit jaar was ik erbij.
 –
 –
Het was geweldig. Een beleving op zich, de hele week.
 –
Bij aankomst onderaan de berg voel je de “magie” van de Alpe al.
De emotie. Iedereen in de bus is stil bij de rit omhoog.
De eerste kennismaking met de berg is heftig.
Ik voel gelijk dat de emotie er hier echt wel uit komt, maar ik geef me niet zomaar gewonnen.
 –
Dat gebeurde pas na m’n eerste beklimming.
Lichamelijk en emotioneel was het op.
Ontlading groter dan die van een marathon.
Tranen.
 –
Ik heb daar ooit iets over geschreven:
 –
Nog nooit zoveel hoogte meters gemaakt en tegelijk zo diep gegaan.
Er worden alweer plannen gemaakt voor een volgende keer.
 –
De Alpe d’Huzes, daar kan geen marathon tegenop.
—-
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s