Eindhoven

En dan is het ineens zaterdag 8 oktober, de vooravond van mijn derde marathon.

Een paar maanden geleden kwam het idee om William te hazen tijdens zijn eerste marathon.
In Eindhoven. Weer een andere stad en net onder de 4 uur is genoeg, dus ik was snel om.
Te snel.
Ze hebben mij nog nooit zo snel overgehaald om die krankzinnige afstand weer eens te doen.
We gaan dit keer met z’n zessen.
“Gedeelde smart is halve smart”

Naar deze marathon heb ik anders getraind.
Mijn basis conditie van een halve marathon, uitgebreid tot een 30er waar ik totaal kapot ging.
Zo erg dat ik van de spierpijn in m’n benen me s’nachts niet kon omdraaien.
Dan denk je toch meerde keren waar ben ik in godsnaam mee bezig?
Krankzinnig.

Eigenlijk ben ik er helemaal klaar mee, met dat hele hardlopen.
Handig zo’n marathon-dip vlak voor de marathon. De lol is er al een tijdje af.
In de vakantie door getraind. Wekenlang lange duurlopen, de meeste in een temperatuur boven de 25 graden.
Twee keer een duurloop waarbij ik finaal stuk ging, volle benen, dagen spierpijn.
Ik heb het even gehad met het ‘moeten’ lopen.
Deze week moest het verplicht minder en dat voelde heerlijk.
Geen horloge, m’n oudste hardloopschoenen aan en gaan.
Lekker met de hond “vogels kijken”.

Ik ben er echt klaar mee, maar ik denk ook dat ik er wel klaar voor ben.
Zeker weten doe ik het niet, bij een marathon heb je geen zekerheid.
Er gaat in die 4 uur zoveel gebeuren, daar is geen pijl op te trekken.

Wat ben ik blij als ik morgen de meet weer over mag lopen, dat het klaar is.
Na die streep wordt ‘moeten lopen’ weer ‘mogen lopen’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s